1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7

Przyczyny wad wymowy

-  zmiany anatomiczne aparatu artykulacyjnego, np.: nieprawidłowa budowa języka lub podniebienia, zniekształcenie zgryzu, anomalie zębowe, przerost trzeciego migdałka, skrzywienie przegrody nosowej

-  nieprawidłowe funkcjonowanie narządów mowy, np.: niska sprawność języka, zakłócona, brak pionizacji języka

-  nieprawidłowa budowa i funkcjonowanie narządów słuchu, np.: zaburzenia analizy i syntezy słuchowej, wybiórcze upośledzenie słuchu, obniżona słyszalność, zaburzenia słuchu fonematycznego

- czynnik środowiskowy, np.: nieprawidłowe wzorce wymowy (często dorośli, którzy powinni dawać przykład dzieciom, mówią infantylnie, pieszczotliwie – używając zdrobnień lub niechlujnie – zbyt szybko, niedokładnie wymawiają słowa, „połykając” końcówki, posługują się nieprawidłowymi formami gramatycznymi – słowem ich mowa nie jest dla dziecka wzorem), nieprawidłowa atmosfera, postawa zbyt liberalna lub radykalna w wychowaniu, brak stymulacji rozwoju mowy.

 

            Inny podział przyczyn wad wymowy wprowadził Leon Kaczmarek:

-  audiogenne – słuchowe, sensoryczne

-  mechaniczne – dysglosja; uwarunkowane uszkodzeniami obwodowych narządów mowy

-  funkjconalne – środowiskowe

-  centralne – anartria, dyzartria; uwarunkowane uszkodzeniami ośrodków i dróg  nerwowych

-  sprzężone